style type=’text/css’> #about-left{position: relative;left: 27.5em;}#about-right{position: relative;left: -52em;}#about-center{position: relative;left: 27.5em;}

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

เพื่อน พอง พอง


อาจจะดูเหมือนไม่มี อะไรที่แปรผัน
อาจจะดูเหมื่อนทุกวันที่ผ่านมา
แต่ความจริงแล้วข้างใน เริ่มจะเกิดปัญหา
ให้เธอลองมองที่ตาแล้วจะเข้าใจ

ก็มันมีเรื่องราว เปลี่ยนไปไม่เหมือนก่อน
ความห่วงหาเอื้ออาทรไม่เหมือนเดิม
ใช่มันจะน้อยลง แปลกตรงที่มันดันเพิ่ม
ก่อตัวเกินกว่าเพื่อนจะคิดกัน

หากเธอนั้นได้รู้อะไรบ้างอย่าง
ว่าคนที่เคยเคียงข้าง
บางอย่างได้เปลี่ยนไป
อยากจะรู้ว่าเธอรับได้หรือไม่
และฉันต้องทำยังไง
เมื่อเพื่อนคนนี้เปลี่ยนไปเป็น รักเธอ

ก็มันมีเรื่องราว เปลี่ยนไปไม่เหมือนก่อน
ความห่วงหาเอื้ออาทรไม่เหมือนเดิม
ใช่มันจะน้อยลง แปลกตรงที่มันดันเพิ่ม
ก่อตัวเกินกว่าเพื่อนจะคิดกัน

หากเธอนั้นได้รู้อะไรบ้างอย่าง
ว่าคนที่เคยเคียงข้าง
บางอย่างได้เปลี่ยนไป
อยากจะรู้ว่าเธอรับได้หรือไม่
และฉันต้องทำยังไง
เมื่อเพื่อนคนนี้เปลี่ยนไปเป็น รักเธอ

รักแบบไหนทรมานใจที่สุด?



“รักเพื่อนตัวเอง”

แปลกไหมถ้านิยายจะกลายเป็นเรื่องจริง?



สำหรับฉัน...มันไม่แปลก



เพราะมันเกิดขึ้นจริงๆ กับฉันตอนนี้



ใครจะรู้ว่านิยายที่เราเขียนขึ้นในตอนนั้น



มันจะกลายเป็นจริงในตอน


ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นไปตามที่เขียนทั้งหมด



...เพียงแค่...



เปลี่ยนจาก “กวิน” เป็น “ชญากานท์”



...เท่านั้นเอง...


เพลงที่ไม่คิดว่ามันจะมีความหมาย




กลับกลายเป็นไพเราะอย่างบอกไม่ถูก



ที่สำคัญมันเรียก “น้ำตา” จากคนๆนี้ได้ไม่น้อยเลยทีเดียว


เพียงเพราะทุกอย่างคือความบังเอิญ



ไม่ซิ...ไม่มีความบังเอิญบนโลกนี้



หรือจะมี???



...แต่มีที่ฉันคนเดียว...


เริ่มต้นจากความฝันเล็กๆ

กลายมาเป็นความรู้จักที่คุ้นเคย

จากคนที่ไม่เคยคิดจะรู้จักกันเลย

กลายเป็นคนคุ้นเคยที่หัวใจคิดถึง



นานแล้วเหมือนกันที่ไม่ได้เป็นแบบนี้

นั่งย้อนวันดีๆจาก “เพื่อน” คนหนึ่ง

ความสนิทคุ้นเคยกลายเป็นคิดถึง

จาก “เพื่อน” คนหนึ่งถึงคนบางคน



ไม่รู้ว่าจะเก็บไว้แบบนี้ได้นานแค่ไหน

เพียงแค่ “เพื่อน” หายไปก็เกินทน

จากใจ...ห่วงใย...เป็นกังวล

ความมั่นใจในตัวตนจางหายไป



นั่งถามตัวเองอยู่หน้าจอ

เคยรอใครได้นานแค่ไหน?

แล้ว “เพื่อน” คนนี้มันเป็นใคร

นั่งรอได้อย่างไรไม่หลับไม่นอน



เดือนกว่าแล้วนะเดือนกว่าแล้ว

เปลี่ยนไปแล้วความรู้สึกเมื่อวันก่อน

หัวใจเกเร...มักง่าย...เกินสั่งสอน

เมื่อ “เพื่อน” คนหนึ่งสารภาพผ่านกลอนว่า… “รักแก”

[ กดเบาๆนะจ๊ะ ]